Zuid-West USA | September / Oktober 2016

Zuid-West USA | September / Oktober 2016

California, Arizona, Utah, Nevada

Het reisschema

Waaaa, ongelofelijk het is zo ver!! Ik heb me nog nooit zo op een vakantie verheugd. Ik kan me niet voorstellen wat ik ga verwachten maar feit blijft dat ik overstag ben en niets anders dan Amerika wil op dit moment!

Klik hierom ons reisverslag in beeld te zien.

Dag 1 Brussel – LA – Indian wells

Vandaag is het zover, hetgeen wat we al 9 maanden plannen, voorbereiden en ons op verheugen. We vliegen met British Airways via Londen naar Los Angeles. We hebben deze rechtstreeks via de site van British Airways geboekt. In Londen hebben we 2 uur de tijd om over te stappen, en we hebben er al veel horror verhalen over gelezen. Alles gaat gelukkig heel erg goed en we redden onze overstap ruim op tijd.

Via de huisarts hebben we slaaptabletjes gekregen, dit omdat we tijdens de vorige vluchten nooit konden slapen, de slaappil werkt echt, ik slaap 4 uur en Tom zelfs bijna 6  uur van de vlucht. Heerlijk en de vlucht is echt peanuts. Als elke vlucht zo gaat, wordt dit nog eens een pleziertje! Aangekomen in LA zijn we al snel door de douane en moeten we met de bus richting Alamo. Hier blijkt dat heel wat meer mensen een auto bij Alamo gehuurd hebben, en het duurt ruim 20 – 30 minuten voor er een bus komt. Aangekomen bij Alamo maken we gebruik van de self check in en gaan we op zoek naar een auto. Tom weet dat de Ford Explorer ook onder de standard SUV valt, maar dat ze hem verhuren als Premium  SUV, en bij navraag en de waarheid iets wat verdraaien krijgt hij het ook nog voor elkaar en krijgt de auto mee als Standard SUV. Qua opties zit er werkelijk alles op aan. Ik snap niet helemaal waarom, maar hij is als een kind zo blij.
We rijden direct uit de drukte van LA en gaan naar Indian Wells, hier verblijven we in het Renaissance Indian Wells Resort en spa. We kiezen ervoor om direct een stuk te rijden om zoals gezegd weg van de drukte te zijn, maar daarnaast ook onze vakantie in een relaxe en rustige omgeving te beginnen. Na ons opgefrist te hebben gaat we eten bij Outback Steakhouse, een van onze favoriete restaurans,  om erna uitgeteld tegen 21.00 uur naar bed te gaan.

Dag 2 Indian Wells/ Palm springs

Om 02.30 uur is Tom klaar wakker en door zijn lompheid ik 10 minuten later ook. Tom staat al op en gaat de koffers organiseren. Alle “administratieve dingen” worden afgehandeld, de eerste foto’s op de computer te zetten en om 05.00 uur richting Wallmart. Deze is 24 uur open en we hebben een koelbox nodig en niet te vergeten al het Amerikaanse snoep!
De Koelbox kopen we elk jaar, in 99% van de hotels is gratis ijs te krijgen, dus zo heb je altijd koud drinken bij je. We letten dit jaar erop dat we een koelbox hebben met een tapje zodat we het water eenvoudig eruit kunnen laten.

We ontbijten bij Elmar’s (http://eatatelmers.com) in Palm Springs. Een super leuk, druk bezocht lokaal restaurant. Het is een diverse menu kaart waar voor ieder wat wils is, de prijzen liggen tevens niet al te hoog.

Na het ontbijt rijden we via de West Entrance naar Joshua tree. Dankzij vrienden die al in het voorjaar een reis hadden gemaakt zijn we reeds in het bezit van de national park pass, deze kun je echter bij elk park kopen. Als je meer Nationale parken gaat bezoeken is dit een stuk voordeliger, kosten hiervoor zijn $80,- . De weg ernaartoe en in Joshua tree is ongelooflijk mooi. De natuur…. het blijft wonderbaarlijk wat die allemaal kan. De bergen die ontstaan, de verschillende soorten bergen, de slijtage van rotsen en wind. Onvoorstelbaar hoeveel verschillende soorten bergen er zijn. We wandelen 2 rondjes, de Hidden Desert en de Barker Dam trail. Zelf vonden we de Barker Dam wat tegenvallen, maar dat kwam ook omdat de dam droog stond. Het positieve van deze trail is dat hij de volledige diversiteit op een kort stuk laat zien, de rotsen het klim en klauterwerk, maar op het einde ook de Joshua Tree’s. We moeten wel een voetnoot maken bij dit park, het is bewust als eerste gepakt om rustig in de natuur te komen en te wennen, echter doe je dit park aan het einde van je reis vol met natuurparken, dan kan ik me voorstellen dat dit park niet bijzonder is. Vervolgens rijden we de rest van het park af en via de South Entrance terug naar het hotel, dit is eigenlijk een weg die gereden wordt dwars door het park heen. Het was ongelofelijk warm vandaag, dus eenmaal terug in het hotel kleden we ons om en gaan we richting het zwembad. Het zwembad is mooi en heel rustig, net zoals het hele hotel overigens. Hierna frissen we ons wat op om naar de Westfield mall te gaan. Deze viel naar mijn eigen mening erg tegen, zeker na alle malls van de laatste 2 jaar in Florida gezien te hebben en binnen een uur hebben we de hele mall doorlopen. We eten vrij vroeg bij Red Lobster. Helaas is de jet lag nog niet over en val ik om 20.00 uur al in slaap. Tom weet het te rekken tot half 10 maar valt terwijl hij sport op TV aan het kijken is in slaap.

Dag 3 Indian Wells – Oatman – Kingman

Weer zijn we veel te vroeg wakker, rond een uur of 5 zetten we de tv maar aan en pakken we de laptop erbij. Om 08.00 uur gaan we naar Wilma en Frieda’s (http://www.wilmafrieda.com) Wat een gezellig en modern restaurant. Ze werken met verse producten en het eten is er heerlijk. een echte aanrader!! let wel op dat de prijzen voor een ontbijt wat hoger liggen.

Erna rijden we door richting Desert Hills premium outlet, een super grote outlet waar het heerlijk rustig is. Hier zijn erg veel merken te vinden, en dan ook van het goedkopere segment tot het extreem dure segment. Uiteindelijk slagen we voornamelijk bij Calvin Klein, waar Tom een hele lading aan boxers koopt. Tegen 12.30 rijden we terug richting Palm Springs, want daar wilde ik nog graag een shake eten bij Great Shakes (http://www.greatshakes.com). Wat van buiten totaal niets uitmaakt, een mini zaakje is levert een heerlijke en goed verzorgde shake op. De basis van elke shake is hun eigen ijs, en vervolgens kies je waarmee je dit gemixt wilt hebben. Ik had aardbeien en Tom Chocolade fudge, beide echt heerlijk!!

Na de shake opgedronken te hebben beginnen we aan onze eerste echte rit richting  Kingman.
Deze rijden we via een stuk historic route 66 door Oatman. Hier lopen de ezels op straat en kun je ze ook voeren. Zo gezegd zo gedaan, we hadden een zakje voor voor de ezels gekocht maar daardoor  kwamen de ezel niet meer kwijt.
We vervolgen onze weg over de old route route 66, wacht echt maar dan ook echt onbeschrijfelijk mooi is. De uitzichten echt geweldig!! Dit stuk rijden niet heel veel mensen, waardoor je in alle rust kunt genieten van de uitzichten. Vreemd dat je enkele kilometers terug nog in het druk bezochte dorpje Oatman zat terwijl je deze weg zo alleen rijdt.(https://scenicbyways.info/byway/68911.html)

We komen rond 19.00 uur aan in Kingman waar we verblijven in La Quinta, een hotel dat pas 2 maanden open is. Het ruikt er ook echt nieuw en het is er prachtig. Let wel op voor het boeken bij de La Quinta keten dat het een nieuw of gerenoveerd hotel is, deze zijn in goede staat en goed betaalbaar echter de oude hotels zijn dan ook echt oud!
Voor het avondeten gaan we naar Mister D’z route 66 dinner. In de echte route 66 style en verbazingwekkend goedkoop, en het eten is er heerlijk!!

Dag 4 Kingman – Route 66 – grand canyon- Watson Lake Park – Scottsdale

We hebben ontbijt in het hotel, ziet er goed verzorgd uit. Het zijn niet de luxe ontbijten die we van Florida in de hotels kennen maar voor een gratis ontbijt is het naar behoren. Zelf verse wafels maken, brood bagels, gebakjes en mogelijkheden tot cornflakes. keuze genoeg!
We vertrekken al heel vroeg richting route 66 waar we in het gedeelte van Kingman nog onze ogen uitkijken. Een aantal verlaten gebouwen maar ook prachtig onderhouden gebouwen.
Via het museum tegenover mister d’z route 66 dinner of in het station kun je plattegronden krijgen van het historic gedeelte van Kingman. Wij waren hier helaas te vroeg voor waardoor alle winkels nog gesloten waren en zijn zelf door Kingman gewandeld. Hierdoor zullen we vast wat bezienswaardigheden gemist hebben, maar het maakt het niet minder mooi. Dit is een plekje perfect voor de doorreis en wij zullen hier zeer zeker weer terug komen.

Vervolgens hebben we onze route 66 hervat naar Peach Springs. Vanuit hier zijn we met een permit naar de onderkant van de Grand Canyon gereden. Deze permit is te krijgen via de hulapai tribe in het centrum, kosten $56,-. Er worden maximaal 5 permits per dag uitgeschreven en je kan alleen op de dag zelf een permit regelen. Wij waren de eerste voor vandaag en hebben zowel op de heenweg, als ook op de terugweg geen andere toeristen tegen gekomen Vervolgens 1 uur en 3 kwartier off road. Op sommige stukken was geen weg te ontdekken, maar de gehele weg was machtig mooi! hoe verder we richting de rivier gingen hoe machtiger het werd. Echt een stukje alleen op de wereld.  Vlak voor de rivier kwamen we de Ranger tegen en werden we gevraagd de permit te laten zien. En eenmaal bij de rivier waren we weer opnieuw sprakeloos, helemaal niemand, prachtig tussen de hoge wanden van de Grand Canyon. We hebben onze stoeltjes opgezet en een hele tijd aan de oever van de Colorado River gezeten, wat gegeten en gedronken en om ons heen gekeken om de prachtige natuur en het bijzondere moment in ons op te nemen.

De terugweg had Tom wat beter door hoe hij kon rijden en waren we in 3 kwartier weer terug in Peach Springs, het had meer weg van een rallyproef dan van een toeristische route rijden maar we hebben op de heenweg al zo vaak gestopt dat we het wel gezien hebben. Eenmaal terug in Peach Springs zijn we maar eens uitgestapt om de schade op te nemen, de auto was wit toen we hem hadden meegekregen, maar daar is niks meer van terug te zien, helemaal onder het zand.

Vanuit hier hebben we de route 66 hervat richting Seligman. In Seligman hebben we bij Roadkill route 66 gegeten. Het was er druk, maar het was dan ook zo dat het eten heerlijk was!

Ook in Seligman hebben we nog wat rondgelopen en rondgekeken voordat we verder reden naar Watson Lake Park (http://www.ontdek-amerika.nl/amerika/bezienswaardigheden/watsonlakepark/watson-lake-park.html). Openingstijden zijn van 07.00 uur tot aan zonsondergang, de entree is $2,- per auto.
Een relatief onbekend pareltje waar families in het weekend bij elkaar komen. We kwamen op het uitzichtpunt aan, en dat uitzicht was direct prachtig. Wat het leuke aan Watson Lake is, is dat je niet op het pad hoeft te blijven maar op alle rotsen mag klimmen, zeker leuk voor de kinderen om zich even uit te leven. We hebben een stuk langs het meer gelopen en geklommen zodat we zowel vanuit boven uitzicht hadden maar ook vanuit het meer zelf.

Vanuit hier zijn we doorgereden naar Scottsdale waar we verblijven in het JW Mariott Camelback in resort en spa. En wat een machtig mooi resort is dit!! alles bestaat uit prachtige bungalows met kamers. Het resort is aangelegd en onderhouden tot in perfectie, echt ontzettend mooi. Voor avondeten hebben we gekozen voor de Calafornia Pizza Kitchen, zoals we gewend zijn van CPK stond de airo weer veel te koel, maar het de pizza’s waren weer heerlijk. ’S avonds zijn we voor het eerst niet super moe en gaan we een cocktails drinken op het terras van het hotel, waar we genieten van de live muziek. We komen voor het eerst deze vakantie laat in bed. Hopelijk is de jetlag nu voorbij.

Dag 5, 6 Scottsdale

We beginnen met een ontbijt in the breackfastclub in Scottsdale. Een redelijk nieuw restaurant, en gezellig druk. Wat opvalt is dat er veel jonge zakenmensen zijn. Veel ontbijtvergaderingen. Het restaurant is in verhouding tot de andere restaurants duur, maar wel de moeite waard. Snelle en goede service, alles vers gemaakt echt super lekker!! (http://www.breakfastclub.us) We besluiten een relax dag te houden en vandaag gaan genieten aan het zwembad. Het is er heerlijk. Uitzicht op de bergen, bedjes op het water, en heel rustig, wat wilt een mens nog meer. Tom heeft bij het zwembad nog film gekeken op zijn macbook en ik heb nog een boek gelezen. Tegen 14.00 uur gaan we richting de Scottsdale Fashion Square, nr.1 Mall in Scottsdale. (http://www.fashionsquare.com) Een ontzettend grote Mall waar we genoeg kunnen winkelen en we eten als late lunch een hamburger bij Johny Rockets. ’s Avonds rijden we nog door richting Kierland Commons gereden, nr 3 mall in Scottsdale. Hier hebben we nog wat rondgekeken voordat we richting Cheesecake Factory gegaan zijn om ons een stuk cheesecake mee te nemen richting het hotel. Het is een open lucht mall waar je een rondje kunt wandelen. Alles is er erg mooi aangelegd en goed verzorgd. We zitten nog steeds vol van de late lunch, dus wordt het stuk cheesecake ons avondeten.

Dag 6
We beginnen met een ontbijt bij Butters Pancakes, het is er ontzettend druk en we krijgen een tafeltje in het achterste gedeelte. (http://www.butterscafe.com) Dat is heel prettig want hierdoor krijg je de drukte van het restaurant niet mee. Er is weer keuze in overvloed, het is minder duur dan gister maar nog steeds niet goedkoop.
Tom besluit een eigen omelet te maken, en voegt maar liefst 7 extra dingen toe, de serveerster probeert zo min mogelijk te reageren maar het is duidelijk dat dit overdreven veel is. Ik eet lekkere pannenkoeken met aardbeien en slagroom, heerlijk.
We besluiten een bezoeken aan Singh Farm te brengen, een boerderij met veel versproducten uit te streek, helaas kunnen we hem met geen mogelijkheid vinden en zit er niets anders op onze weg terug richting het hotel in te zetten. Erna gaan we weer genieten aan het zwembad. Het was er zo relaxed en morgen moeten we weer verder dus nemen we het er vandaag nog van. Tegen de namiddag gaan we richting Square Scottsdale Quarter, een prachtige! outdoor mall, hier liggen niet de standaard grote winkelketens en je moet er rekening mee houden dat als je hier wat wilt kopen de prijzen wat hoger liggen. Wij gingen er naar toe voor de Nike winkel. Hier is ook een totaal andere collectie dan dat we terugzien in de reguliere winkels!  We besluiten erna bij Applebees te eten, helaas is ook deze onvindbaar en bij navraag blijkt die te zijn vervangen door Chily’s en eten we hier. De kaart is vergelijkbaar met Applebees maar allemaal een tikje pittiger en meer keuze qua mexicaanse gerechten. Wel lekker maar wij zijn toch meer fan van Applebees, als je hier eet neem vooral genoeg drinkwater mee naar de hotelkamer voor als je snachts wakker word met enorme dorst! Al moet ik zeggen ik had spareribs in dr. Pepper BBQ saus, dat was echt heerlijk!! We sluiten de avond af met een lekkere cocktail op het terras en gaan tegen kwart over 10 naar bed want morgen staat er een lange rit op het programma.

Dag 7 Scottsdale – Tucson

Vandaag ontbijten we bij Over Easy. Dit restaurant heeft een moderne aankleding, maar de details zijn niet zo perfect als de eerste 2 restaurants. De smaak is er niet minder om! Tom had een broodje met heel veel vlees, hij vond het heerlijk maar ik vond het toch echt avondeten en geen ontbijt. Na het ontbijt vertrekken we richting Tucson, dit doen we via de Apache Trail. (http://www.ontdek-amerika.nl/amerika/bezienswaardigheden/apachetrail/apachetrail.html) die ons dwars door het prachtige terrein van de Superstitions Mountains brengt.
We starten bij het Lost Dutch State Park, waar we een heuse Elvis chapel bezoeken en even rondlopen over het terrein wat je terugbrengt in de tijd. In het museum kun je een plattegrond krijgen van de apache trail, deze is gratis maar een kleine donatie wordt op prijs gesteld. Vervolgens is de volgende stop Goldfield Gohsttown. Wat direct opvalt is da het ontzettend commercieel geworden is. Elk gebouwtje is door iets in gebruik genomen. Zo ontzettend jammer, van Ghosttown is niets meer over, wel een uitgemolken toeristische trekpleister. Misschien klinkt het negatief want het uiterlijk van de gebouwen is prachtig, maar alles is weer in gebruik met souvenirs, betaalde foto’s etc. Het heeft gewoon niets meer weg van een ghosttown, helaas.

Erna vervolgen we onze weg de bergen op en af en al snel verlaten we de verharde weg voor een onverharde weg, Tom krijgt alweer een smile op zijn gezicht. Het landschap is er prachtig, ongelooflijk mooi en wederom een wonder van de natuur. Elke keer als ik foto’s neem valt het me weer op dat de foto nog niet half zo mooi is als de werkelijkheid. Maar echte schoonheid moet je zelf gezien hebben. Het landschap brengt ons een paar keer langs het water en laat ons hele enge afdalingen maken!!!

Na de middag vervolgen we onze weg richting Tucson waar we in het Hilton Tucson El Conquistador Golf & Tennis Resort verblijven. We krijgen een upgrade naar de bungalows aan de zijkant van het terrein, echt helemaal geweldig. We hebben een eigen woonkamer en bar erbij super gaaf!! Het is inmiddels 16.00 uur en we zijn moe dus besluiten nog wat te gaan zwemmen in het zwembad, waar ook weer een prachtig uitzicht over de bergen is. ’S avonds wagen we een nieuwe poging om een Applebees te vinden. En die vinden we gelukkig!! Wat was het er heerlijk!, Eerst delen we zoals altijd samen 3 voorgerechten, en Tom at als hoofgerecht zijn standaard gerecht biefstuk met shrimps! In het hotel drinken we weer een lekkere cocktail voordat we gaan slapen. Ook morgen moeten we weer vroeg op want dan vertrekken we naar Flagstaff! Achteraf hadden we de apache trail vanuit Scottsdale moeten doen en niet helemaal naar Tucson moeten rijden. Doordat we relatief laat aankwamen en moe waren hebben we in Tucson zelf niets meer ondernomen terwijl we eigenlijk onder andere richting Saguaro national park wilden gaan. Mocht je ooit richting Tucson gaan, boek dan minimaal voor 2 nachten. Achja hebben we een goede reden om hier snel weer eens terug te komen. We kijken op de kamer nog een film op HBO voordat we gaan slapen want morgenvroeg gaat om 05.00 uur de wekker om Formule 1 te kunnen kijken.

Dag 8 Tucson – Flagstaff

Om kwart voor 5 in de ochtend gaat de wekker, want om 5 uur begint de formule 1 race en die willen we natuurlijk niet missen. We beginnen ons ontbijt bij Dunkin Donuts. Eindelijk hebben we eentje gevonden en nog dicht bij het hotel ook!! Erna brengen we de auto richting carwash om al het stof eraf te laten wassen. Ook weer een beleving op zich. We geven de auto af en hij wordt van binnen en buiten voor ons gepoetst. Het ritje door de wasstraat kunnen we van achter het glas bekijken, en erna wordt hij ook nog eens voor ons gedroogd. dat voor $10,- inclusief tip, ongelooflijk.
Erna gaan we via de interstate richting Red Rock state Park. Hier besluiten we een wandeling helemaal door de bergen van het park te maken, erg leuk!! Het is een prachtig landschap met totaal andere bergen dan we tot nu toe gezien hebben. De Rotsen kleuren diep rood het is er echt prachtig. We steken een paar keer de Oak Creek over, wat hieraan opvalt is dat het water kristal helder is, echt heel mooi. Dit park is een echte aanrader!! Entree voor het park is $7,- per persoon en het is geopend van 08.00 – 17.00 uur. Erna rijden we nog door richting Crescent Moon park hier is de entree $9,- per auto. Vanuit hier kun je richting de Cathedral Rock lopen en heb je tijdens de wandeling prachtige uitzichten op deze reusachtige formatie. Kinderen kunnen ook in het water zwemmen, en honden zijn ook welkom! Helaas verlopen we ons in het begin waardoor we een doodlopend pad genomen hebben. De andere ronde wordt te lang om te doen want het is inmiddels 16.00 uur en we zijn nog niet in Flagstaff aangekomen.

Het laatste deel van de rit richting het hotel duurt ruim een uur dus het valt allemaal we mee. We verblijven in het Courtyard Flagstaff by Mariott. Jammer voor ons is het duidelijk te merken dat het weekend is, en er is ook nog dit weekend een voetbaltoernooi. Dus het hotel zit afgeladen vol met kinderen. Dat mag gelukkig de pret niet drukken, we hebben een mooie kamer! We besluiten te eten bij Outback, helaas merken we ook hier dat het zaterdag is, en is de wachtrij maar liefst 45 minuten. Hier hebben we geen zin in en we eten bij de Denny’s die we tegen kwamen. Hier was ook helemaal niets mis mee en het smaakte echt goed, zeker gezien de prijs die we op het einde van de avond betalen. De kaart voor het ontbijt ziet er ook goed uit, en ik kan ook alleen maar pannenkoeken met fruit krijgen zonder alle bacon en ei etc etc dus morgenvroeg komen we hier ook ontbijten.

Dag 9 Flagstaff

Vandaag is het zover, we gaan naar de Grand Canyon. Uiteindelijk komen we rond een uur of 11 aan in de Grand Canyon. We willen er sowieso tot zonsondergang blijven want we hebben gehoord dat dit spectaculair moet zijn. Bij aankomst  parkeren we de auto bij Yavapai point. Dit eigenlijk omdat het pas de eerste vrije plaatsen zijn en het achteraf ideaal blijkt te liggen. Vanuit hier is ook mijn eerste zicht op de Grand Canyon, en zoals bij alle dingen tot nu toe stelt de foto niets voor. Ik kreeg hier echt kippenvel van. Wat een prachtig en mooi natuurverschijnsel. We wandelen het stuk vanaf Yavapai pont naar de village en hebben de prachtigste uitzichten. In de village eten we bij El Tovar Hotel een sandwich, waar de prijzen verrassend genoeg niet de pan uit rezen en het eten goed was. vanuit hier is het inmiddels kwart over 2 nemen we de bus richting Hermits rest om een 3tal punten te bezichtigen waar een uitzicht op de Colorado River is. Het eerste punt waar we uitstappen is Hopi point. Hier zijn de eerste delen van de rivier zichtbaar maar nog niet erg veel. Omdat de afstand naar het volgende punt (Mojave Point) maar 1.6 kilometer bedraagt besluiten we dit te lopen en onderweg weer te genieten van de machtigste uitzichten. Bij Mojave Point is de Colorado River echt heel goed zichtbaar. Prachtig, met de verrekijker zie ik zelfs de stroming in de rivier. Het laatste stuk naar Pima Point nemen we weer de bus. We hadden gehoopt hier nog meer van de Colorado River te zien, maar dit is niet het geval. Het maakt het er echter niet minder om!! Uiteindelijk duurt het te lang om op Pima point te blijven en besluiten we de bus terug naar de auto te nemen om warmere kleren aan te trekken en bij het Yavapai point naar de zonsondergang te kijken. Het is erg mooi om te zien, maar Yavapai point was echter niet het juiste punt om te kijken omdat er een rots het beeld op het roodgeschilderde deel van de valei wegnam. Plan de tijd dus goed zodat je bij een van de echte sunsetpoints aangegeven op de kaart kunt gaan kijken want het is prachtig om te zien! Deze kaart krijg je van een ranger zodra je het park inrijdt en je de park pass laat zien of de entree betaalt.

Direct na zonsondergang besluiten we snel te vertrekken zodat het geen file rijden is. Hier blijken de dieren anders over te denken want voordat we het park uit gaan moeten we nog een aantal keer stoppen voor een muildier hert dat de weg over steekt. Maar dat levert alleen maar prachtige beelden op, wat zijn die dieren machtig mooi.

We rijden in 1.5 uur terug naar Flagstaff. Waar we wel besluiten dat we de volgende keer toch echt in het dorp bij de Grand Canyon slapen, is toch allemaal wat relaxter want in het donker rijden was ook echt in het donker rijden, maar het was een geslaagde dag! Het voordeel van het slapen in flagstaff is wel dat we morgen al een stuk op weg zijn en we deze rit bespaard hebben. We eten tegen half 9 nog een hapje bij Olive Garden waarna we uitgeput naar bed vertrekken.

Dag 10 Flagstaff – Page

We vertrekken tegen 08.30 uur na een goed ontbijt in het hotel richting Page. Hier staat als eerste de Horseshoe bend op de planning. Doordat er een uur tijdsverschil op de rit zit komen we aardig in de war en zijn we wat te vroeg bij de bend. De ideale tijd is tussen 12 en 2, maar door het tijdsverschil zijn we er tegen kwart voor 12. Gewacht tot 12 uur maar de zon stond nog niet ideaal. De entree is gratis. Helaas is de Horseshoe band ontzettend makkelijk bereikbaar en inmiddels erg bekend geworden. De chinezen waren dan ook weer in overvloed aanwezig en het was er gewoon ontzettend druk, dit deed wel iets van het magische af helaas, maar het was er nog steeds prachtig. Voor een volgende keer wil ik er met zonsondergang naar toe, dan zal het hopelijk ook wat rustiger zijn.

Na de Horseshoe Bend besluiten we de Antelope tour van morgen te gaan regelen en eventueel een permit voor Waterholes Slot Canyon te regelen. De Antelope tour moet op de dag zelf, maar gezien de drukte die er nu is besluiten we eerst eens bij Waterholes Slot Canyon te kijken. De permit kan verkregen worden op de zelfde plek waar de Antelope Canyon tours beginnen, nabij de elektriciteitscentrale aan state route 98.  De entree van de canyon ligt 1 KM voor de Horseshoe band aan de weg. Kosten hiervan zijn $12,- per persoon en er zijn 8 permits per dag te verkrijgen.. Nadat we de permit gekregen hebben besluiten we richting hotel te gaan om de spullen achter te laten en ons om te kleden.
We verblijven in het Quality inn Lake Powell. Helaas zijn de dames bij de receptie onverbiddelijk en mogen we pas om 15.00 uur inchecken. Dan maar omkleden op de parkeerplaats even snel naar de WC, wandeltassen klaar maken en vertrekken richting Waterholes Slot Canyon. De permit moet zichtbaar in de auto liggen anders loop je het risico weggesleept te worden. Om de Canyon in te komen moeten we nogal wat kunst en vliegwerk vertonen, om er vervolgens achter te komen dat er overal hoodoos staan, dit zijn opstapelingen van stenen die de Indianen gebruiken om de weg te wijzen. Daar komen we dan mooi op tijd achter.
Ik vind de afdaling geweldig, Tom is minder blij met me. Het is klimmen en klauteren en zoeken naar de juiste weg maar naar een half uur van links naar rechts te klimmen zijn we eindelijk onder op de bodem aangekomen. En wat is het er prachtig. We starten de wandeling en gaan naar links waar de ene rotsformatie mooier wordt dan de andere. En het mooiste van alles, en dat maakt de beleving echt op en top, is dat je er helemaal alleen bent. Niemand om je heen, geen rijtjes lopen en niet wachten om foto’s te maken. Je kunt er doen en laten wat je wilt. Neem wel genoeg water mee en eventueel wat te eten want je bent een 3 uur onderweg voordat je terug bent bij de auto.
En verzeker jezelf ervan dat je ook helemaal tot het einde gaat want hier is het echt onbeschrijfelijk mooi. De kleuren zijn er diep rood, de belijning van de stenen is er prachtig en de grillige vormen van de rotsen maakt het nog magischer. Volgens de Navajo zou je via een trapje omhoog kunnen en nog wat verder kunnen gaan, maar er is een deel weg en het trapje is te kort. Na vele pogingen om te klimmen besluiten we het maar te laten voor wat het is en dezelfde prachtige route terug te lopen. Het kleine detail dat ik moest onthouden was me helaas niet gelukt, waar waren we ook alweer omlaag gekomen… Na een kwartiertje zoeken hebben we de weg naar boven gevonden. En gelukkig gaat het omhoog klimmen makkelijker dan het dalen en zijn we al vrij snel boven, al waren we totaal uitgeput.


Maar wat was het er prachtig. We besluiten dan ook morgen niet meer naar de Antelope Canyon te gaan want we hebben geen zin in de andere hordes toeristen en wij zijn van mening dat dit echt prachtig was en de gehele beleving niet te overtreffen valt.
We besluiten nog even langs Lake Powell te rijden en daar ook een kijkje te nemen. Ook al heb ik er niet meer heel veel zin in, blijkt het toch weer prachtig te zijn.


We eten ’s avonds bij King Canyon pizzeria. Pizza’s bevielen goed alleen begrepen we niet dat je een 16 inch pizza kon pakken voor 2 personen en deze 50/50 kon maken, dus aten we beide een 12 inch pizza. Deze was zo rijkelijk met kaas belegd dat we beide aan iets meer dan een halve pizza voldoende hadden, maar dat maakte de smaak er niet minder om!!

Dag 11 Page – Monument valley – Bluff

Al vroeg vertrekken we vanuit Page naar Monument Valley. Bij het voorbij rijden aan de Antelope Canyon besluiten we toch maar de eerste tour mee te pakken in de Lower Antelope Canyon. Kosten zijn $6 permit en $20 voor de tour p.p. Deze prijs valt ons zeer zeker mee. Je bereikt de Lower Canyon door er met de gids naar toe te wandelen voor ongeveer 300 meter. Vervolgens daal je via een trap af naar de bodem van de Canyon. Het ene beeld is er nog prachtiger dan het andere! De gidsen helpen je met de juiste instellingen van de camera t.o.v. de weercondities, dat is wel heel fijn. Bij ons regende het helaas een beetje waardoor je de diversiteit aan kleuren niet altijd te zien kreeg, maar echt het was adembenemend. Als het hard regent kun je helaas de Canyon niet in. De tour duurde 1.5 uur, en er werd geadviseerd 1L water per persoon mee te nemen. Door het koele weer hebben we hier geen gebruik van gemaakt. Onder in de Canyon is het flink wat koeler dus een warme trui en eventueel lange broek zijn wenselijk. We hebben de gids erna een tip van $5 gegeven voor de goede uitleg en hulp met de camera. We zijn blij dat we last minute toch de Antelope Canyon hebben gedaan, want het was absoluut een van de (vele) hoogtepunten.

Nadat de tour afgelopen was zijn we doorgereden naar Monument Valley. Entree hiervoor is $20,- per auto. Het is een Navajo Nation park, en de national park pass is hier niet geldig. Helaas was het erg mistig en bewolkt, wat iets minder mooie taferelen opleverde maar het was nog steeds prachtig. Het is zo vreemd om een open vlakte te zien en uit het niets staat er een lange hoge rots. Echt machtig mooi om te zien. We rijden de ronde door monument Valley, wat off road is en we kunnen zeggen dat niet geschikt is voor lager liggende auto’s.

Na monument valley rijden we door richting Bluff waar we voordat we in Bluff aankomen nog een bezoek brengen aan goosenecks national monument en door the Valley of the Gods rijden.
Goosenecks had ik zelf wat laag ingeschat omdat de kleuren op de foto’s grillig waren, het leek me eigenlijk niet de moeite waard. Maar niets bleek minder waar, het was er een stuk minder toeristisch als de Horseshoe Bend maar even machtig mooi. Het is ontzettend uitgestrekt. De San Juan Rivier stroomt hier door de valei en heeft zichzelf een weg gezocht in de stenen. Zo is de vorm gekomen en de naam Goosenecks. Kosten voor de entree zijn $5,- per auto.Als bijkomstigheid zagen we nog een Tarantula vogelspin over de parkeerplaats wandelen.

Vanuit hier zijn we een stukje de weg omhoog gereden om vervolgens off road door the Valley of Gods te rijden. We hebben bij het hutje aan Goosenecks om een kaartje gevraagd, hier stonden alle benamingen van de rotsen op.
Valley of the Gods lijkt erg op Monument Valley, het is echter gratis. Het is er enorm open en groots en af en toe staat er een grote rotspartij tussen. De offroad weg was zeer goed begaanbaar, en doordat het zo onbekend is zijn we 2 andere auto’s tegen gekomen. Het is een offroad stuk van 17 mijl dat zeer goed begaanbaar is en zeker de moeite waard is.

Uiteindelijk zijn we tegen de avond aangekomen in Bluff. We verbleven in het Desert Rose inn. Echt een plaatje van een hotel!! het hotel is geheel van hout en ook vanbinnen zie je het hout overal in verwerkt. Alles is zeer goed onderhouden en er zit een goed restaurant bij genaamd Duke’s. Wij hebben er zowel ’s avonds als ’s ochtends gegeten en het was heerlijk! Buiten dat ligt er niet veel anders in de omgeving.
Let wel op dat je deze hotels van te voren boekt. We hebben veel mensen op de bonnefooi zien komen, echter in deze omgeving is niet veel en met grote regelmaat, zeker in het hoogseizoen, zit alles vol.

Dag 12 Bluff – Capitol Reef – Torrey

Vandaag vertrekken we via Moki Dugway naar Natural Bridges National Monument. om vervolgens door te gaan naar Capitol reef. Moki Dugway is deels verhard en deels onverhard die door middel van een aantal haarspeldbochten stijl omhoog gaat. Bovenaan de berg heb je een prachtig, adembenemend mooi uitzicht over the Valley of gods Vervolgens kun je nadat je bovenaan gekomen bent links een off road weg inslaan. Dit is Mulley Point road. Ongeveer 2 mijl voor het einde komt er aan de linkerkant een kleine ronde. Hier kun je de auto parkeren en richting de rotsen lopen, je hebt dan een prachtig uitzicht over goosenecks en alle bergen om je heen!. Vervolgens kun je de weg vervolgen. Op het einde heb je een prachtig 360 graden uitzicht tot in Monument Valley. Het is onbeschrijfelijk wat je daar allemaal ziet. Ook deze route is niet erg bekend bij toeristen dus de kans is klein dat je anderen tegenkomt, maar hij is zeker de moeite waard.

Vanuit hier vervolgen we onze weg naar Natural Bridges National Monument. Let wel op dat je tank volgetankt is want je komt op deze weg 220 km helemaal niets tegen!!
Bij Natural Bridges National Monument is de Annual Park pass geldig en kunnen we gratis het park in. Bij het visitors center dien je je wel aan te melden met de park pass en krijg je een boekje van het park. Het rondje is 14 mijl en is ook toegankelijk voor mensen die slecht ter been zijn. Daarnaast heb je ook de mogelijkheid om overal te hiken. Wij besluiten alleen bij de laatste bridge te gaan hiken, dit is namelijk maar een heel kort stukje en we zijn vandaag niet gekleed op wandelen. Wel hebben we de wandelschoenen gelukkig aan!. In het park staan 3 Natural Bridges en is een overblijfsel van indianenwoningen te zien. De Bridges zijn stuk voor stuk prachtig en de indianenwoningen zijn ook de moeite waard. Je kunt er niet bij komen ze liggen aan de overkant van de Canyon maar je kunt ze heel goed zien. Een verrekijker is wel een aanrader om alles wat beter te kunnen bestuderen. Helaas verzwikt Tom zijn enkel bij de hike naar bridge 3, dus wordt de wandeltocht vroegtijdig afgebroken, en kan Tom niet meer zo goed lopen.


We besluiten maar de genieten van de rit naar Capitol Reef, dit is een lange weg vanuit Natural Bridges waar we ook echt geen mens op tegen komen. De natuur is wederom weer prachtig en je rijdt door een mooi ruig langschap dat langzaam van kleuren verandert. Onderweg proberen we nog wat dingen die niet op de kaart staan. Zo komen we een bordje tegen met white canyon en Lake Powell 3 mijl. Het was volledig off road, en aan het einde was er helaas helemaal niets. De rivierbedding was opgedroogd. Toch was het een ervaring om te rijden en kwamen we iemand tegen die inmiddels 9000 mijl gereden had in 3 maanden tijd. Hier hebben we een poosje mee gepraat en zo kwamen wij er ook achter dat je op bepaalde stukken land, dat eigendom is van de Amerikanen, vrij mag kamperen. Let wel op in Nationale Parken en bij Monumenten en Navajo Property gelden andere regels, dus wel even voorbereiden van tevoren!
De volgende weg die we inslaan is richting Hite, Glenn Canyon recreation area. Aan het eind komen we dan toch uit op Lake Powell, dit is een deel dat niet veel andere mensen zien en het ligt er prachtig bij!

Na deze avonturen vervolgen we onze weg richting Capitol Reef waar we de Senic Byway rijden. Het regent vandaag erg veel en het is koud, hier zijn we niet op gekleed dus de geplande wandeling komt te vervallen. Daarnaast heeft Tom te veel last van de Enkel om te wandelen. Eenmaal in Torrey aangekomen gaan we eerst snel een broodje Subway halen en erna inchecken bij het Hotel, zodat Tom de enkel rust kan geven en we hopelijk morgen wat dingen kunnen ondernemen.
We verblijven in het Capitol Reef Resort, het eerste hotel net buiten Capitol Reef. Het is een eenvoud maar heel net hotel. Je kunt er ook in tipi’s en zigeuner wagens slapen, natuurlijk ook een leuke optie maar je betaalt er drastisch meer voor. Gezien de extra vrije tijd besluit ik hier maar 2 wasjes te draaien zodat we weer wat kleren hebben.
We rijden richting Torrey om wat te eten, maar we komen niets tegen dat geen belachelijke prijs is of niet stinkt. Dus uiteindelijk eten in het hotel. Het is niet extreem duur maar zeker ook niet goedkoop. Het eten is er goed maar niet heel bijzonder, maar dat is voor ons niet echt een probleem.

Dag 13  Torrey – Scenic Byway 12 – Bryce.

Via Scenic byway 12 (https://scenicbyways.info/byway/2020.html) rijden we naar Bryce. Het weer is nog steeds extreem slecht en is ook slecht in Bryce, dus we nemen de tijd en rijden rustig de weg. We hopen af en toe wat van de uitzichten te kunnen zien, maar dit is helaas maar weinig. Het is met moment extreem mistig waardoor we max 20 mijl per uur rijden. En met Extreem mistig bedoelen we ook echt extreem mistig. Soms konden we nog geen 5 meter verder kijken.
Ondanks de extreme mist konden we wel met momenten zien hoe prachtig deze weg was en dat we hier zeker nog een keer terug komen. De Scenic Byway wordt erg hoog aangeschreven, misschien wel de mooiste van de USA dus het is zeer zeker een aanrader! Let wel op indien er ijs/ sneeuw is bestaat er de mogelijkheid dat een deel van de weg afgesloten wordt.
Er is genoeg te doen aan de scenic byway, er is zelfs zoveel te doen dat je je hier wel 3 dagen kunt bezig houden.

Uiteindelijk kopen we vanwege het koude weer in Escalante voor mij een thermolegging zodat ik eventueel vandaag maar zeker ook morgen in Bryce kan gaan wandelen want de temperatuur ligt er van 8 – 12 graden celcius.
Aangekomen in Bryce checken we in. We verblijven in Bryce view lodge. Het goedkoopste hotel van Bryce Canyon City. Dit is om 2 redenen gedaan, 1. om de prijs te drukken en 2. Het is iets goedkoper dan het BW Ruby’s inn, terwijl dat ook allemaal erg verouderd is.
De kamer is zeer eenvoudig, erg klein en we komen er nauwelijks onze koffers kwijt om ze open de klappen. Alles is verouderd, maar gelukkig liggen de bedden goed, dat is het belangrijkste. Kussens weer wat minder, maar wat kunnen we klagen.. gezien de prijs is het goed te doen! We mogen van de faciliteit van het BW Ruby’s inn gebruik maken zoals de fitness en het zwembad, dus dat is ook mooi meegenomen.

We besluiten toch door Bryce te gaan rijden zodat ik een indruk van Bryce krijg. Entree verkrijgen we weer met onze anuall park pass die wij al voor aankomst hadden. Losse Entree is ook mogelijk en entree met de camper is ook mogelijk. Echter indien je met de camper het park in gaat ben je verplicht te kamperen op een van deze campgrounds. Je hebt ook de mogelijkheid de camper in het dorp te parkeren en dan de shuttle bus het park in de pakken.We stoppen bij een aantal uitzicht punten waar door de mist heen af en toe de schoonheid van Bryce te zien is. We rijden door tot het laatste uitzichtpunt en besluiten hier een kleine wandeling te doen om te zien hoe het met de enkel van Tom is en toch wat beweging te krijgen.
Het is ontzettend maar dan ook echt ontzettend koud, maar we lopen toch stug door en worden beloond met een prachtig uitzicht tussen de wolken door.

Terug aangekomen in de auto gaan we voor Tom op zoek naar wat warmers. Hij heeft nu beenstukken maar deze zakken steeds af en dat werkt niet. Helaas slagen we niet erin iets vervangende te vinden want de enige kledingwinkel ligt in het BW Ruby’s inn. Ook in de nabijgelegen dorpen is verder niets te krijgen. We besluiten maar wat boodschappen te doen en richting de kamer te gaan.
We belonen ons met warme chocomel met marshmallows en slagroom. Dan maar aanpassen aan het koude weer, en het is heerlijk!!
We eten aan de overkant bij BW Ruby’s inn. Hier kun je zowel in buffet vorm eten en à la carte. De rij is er ontzettend lang, maar er is niets anders in de buurt en gelukkig dat het vrij snel. Na een half uurtje wachten zijn we al aan de beurt. We eten beide de Ribs en (eigenlijk) verbaast het ons dat ze ontzettend mals en lekker zijn! Daarnaast is het ook niet duur, terwijl ze wel relatief hoge prijzen kunnen vragen aangezien er niet veel anders in de omgeving is.
Erna terug naar de kamer en op tijd naar bed, morgen staat een flinke wandeling om de planning want het zonnetje gaat eindelijk weer schijnen en het blijft droog.

Dag 14 Bryce Canyon

Vandaag hebben we geen wekker gezet. Aangezien we de gehele dag hebben maakt het niet uit hoe laat we opstaan. Uiteindelijk is dit 08.00 uur. Even spieken of het zonnetje schijnt en wat zie ik tot mijn grote verbazing, HET HEEFT GESNEEUWD!!!!! Zo ontzettend  gaaf, helemaal geweldig. We besluiten ons aan te kleden en even op de eerste uitzichtpunten te gaan kijken of we nog wat sneeuw op de hoodoo’s zien liggen. Het park is na Inspiration point afgezet. Dus alleen de eerste 3 punten zijn te bezichtigen.

We spotten nog een heel klein beetje sneeuw, maar het uitzicht is al geweldig en de zon schijnt. Het is wel ontzettend koud, alleen de lange thermolegging en mn fleecetrui volstaan niet meer. We besluiten even terug te gaan, want bij de kledingwinkel van Ruby’s in had ik een regenjasje gezien, dat is perfect want dat laat geen wind door. Ook liggen er (ontzettend lelijke) handschoentjes voor $2,- deze nemen we dus ook maar mee en voor mij lekkere wollen sokken. Eenmaal alles aangedaan en laag over laag moet het goed te doen zijn. De beenwarmers van Tom hebben we vast getapet zodat ze niet meer omlaag zakken!

We nemen nog een ontbijt bij de Ruby’s inn en laten de thermoskan vullen met warme thee, dan hebben we ook wat warms te drinken onderweg.
We besluiten de Fairyland Canyon trail te lopen. De start van deze trail is het allereerste uitzichtpunt en dat ligt net buiten het park. Uiteindelijk is de trail 13,33 KM met flink wat beklimmingen en dalingen. Hij stond als vrij pittig beschreven en dit blijkt ook echt waar te zijn, er is weinig vlaks aan de wandeling te vinden. Zodra je onder in het dal bent begin je weer met klimmen. Dit is echter wel de mooiste wandeling die we ooit gemaakt hebben. Het aanbod is zo divers, je loopt door het bos, je hebt uitzicht over de hoodoo’s maar je loopt er ook tussendoor echt geweldig. En het allermooiste van alles, halverwege de wandeltocht heeft Tom mij ten huwelijk gevraagd!!

We maken pauze na bijna 7 KM bij de tower bridge. We hebben onze lichtgewicht stoeltjes bij ons dus we zitten heerlijk en hebben nog warme thee! De opstart erna valt wat tegen maar zodra we warm gedraaid zijn gaat het weer goed.
Uiteindelijk is de effectieve looptijd 03:32:40 uur over 13.33 km en hebben e aan 4,68 km gelopen en aan 5,16 km gedaald en voor 532 hoogtemeters gemaakt (het voelde als 10 km ;-)).



Na de wandeling besluiten we terug te gaan richting het hotel en wat te gaan zwemmen om op te waren. We kleden ons om en gaan een half uurtje aan de overkant zwemmen.
Toegang heb je gewoon met je pasje van het hotel. Erna is een douche hoog nodig want er wordt ontzettend veel chloor gebruikt in het zwembad!
We gaan op tijd eten want we hebben geen lunch gehad. om 18.00 uur is de rij aanzienlijk korter dan gisteren en hoeven we niet te wachten. Ik eet weer Ribs en Tom maakt gebruik van het buffet. Ook dit smaakt ontzettend goed en is allemaal goed verzorgd!We hopen eigenlijk nog op een heldere hemel zodat ik foto’s kan maken van de sterren maar dit zit er helaas niet in, dan maar in Zion nog proberen.
Morgen komen we een collega van Tom tegen die van Zion naar Bryce reist.

Dag 15 Bryce – Zion

Vandaag vertrekken we vroeg richting Zion. De temperaturen zijn daar stukken aangenamer en we zijn wel klaar met de vrieskou!
We ontbijten in Zion bij Meme’s café. Een lekker ontbijttentje met omelet, crêpes wafels etc! Deze ligt in het Centrum van Springdale en is niet al te duur. Tegen 10 uur treffen we een collega van Tom die vanuit Zion naar Bryce reist. Leuk om even wat verhalen te delen. Het is zo gezellig dat we tot 12 uur zitten en dan besluiten dat we echt allemaal door moeten.

Wij zijn natuurlijk al ter plaatse en we gaan maar kijken of we al kunnen inchecken. We verblijven in het Quality in op 500 m. van de entree van het park, ideaal. En we kunnen inderdaad al inchecken! De kamers zijn eenvoudig, maar erg mooi en goed schoon. Het bed is redelijk nieuw en ligt heerlijk! Na alles bekeken te hebben kleden we ons om en vertrekken naar Zion. De shuttle is al vol dus we besluiten te lopen, dit blijkt echt ontzettend goed te doen te zijn.
Het is Nationale park dag, en de entree is gratis, dit is meteen te merken aan de drukte. In het grootste deel van het park waar trails beginnen kun je alleen gebruik maken van de shuttle bus, maar dit gaat gelukkig ontzettend snel. We besluiten naar de Lower en Upper Emerald pools te gaan, en met ons hele volksstammen. De wandeling naar de Lower pools zijn erg makkelijk te belopen. Naar de Middle en Upper moeten we trappen lopen en is iets lastiger begaanbaar door het mulle zand en de rotsen die er liggen. Wij vinden de pools helaas niet geweldig, maar we vergelijken op dit moment alles met Bryce wat echt uitmuntend was. Na de pools besluiten we door te lopen richting busstop 6 (Grotto stop) om daar de bus te pakken naar Angels Landing. Dit blijkt niet nodig want deze is op halte 6. We vervolgen dus onze weg naar Angels Landing. Een uiterst pittig parkoers met flink bergop in haarspeldbochten. Halverwege krijg je even de kans om te rusten om erna aan de achterkant van de berg weer verder te klimmen.Vervolgens kom je op een platvorm met toiletten aan. Vanuit hier wordt het klimmen en klauteren langs de rotsen met houvast aan een ketting. En ja je kijkt zo de afgrond in en de waarschuwingen dat er mensen dood zijn gebleven vliegen je om de oren. Tom probeert een stukje maar vind het toch te eng. Want dit smalle stuk is niet alleen de weg naar boven, maar ook naar beneden dus met regelmaat sta je echt te zoeken naar een stevig plaatsje om mensen langs te laten. Daarnaast horen we na 10 min klimmen en klauteren dat het nog meer dan een uur duurt voordat je boven bent. Dit bevalt Tom al helemaal niet en we besluiten terug te keren zodat hij stevige grond onder de voeten krijgt. Tom blijft daar wachten en ik klim naar de top. Dit zijn de dingen waar ik heel veel plezier aan heb! Ik moet bekken over de risico’s heb tot dan niet aan nagedacht en heb ook flink door geklommen tot de top en het uitzicht is adembenemend mooi!
Na 1,5 uur ben ik weer terug en zit Tom door en door koud op mij te wachten. Onderweg heb ik wel mensen laten doorgeven aan hem dat nog steeds alles ok met mij is! Voor anderen die dit willen is het een beter idee dat degene die niet tot de top gaat al begint met de afdaling, of meer dan genoeg warme kleren mee neemt!

Uiteindelijk gaan we om 19.00 uur het park uit richting hotel. In de shuttle terug begin ik pas over de risico’s van deze klim na te denken. Je kijkt vrij de afgrond in, en je hebt wel kettingen maar er moeten ook mensen passeren die in tegengestelde richting gaan, super gevaarlijk. Daarnaast waren mijn benen af en toe niet lang genoeg en moest ik mij echt met behulp van de kettingen omhoog trekken, ik zou mijn grip maar verliezen…..
Ook waren er stukken kettingloos, je zou maar uitglijden, het is niet dat je dan opgevangen wordt, nee je vliegt regelrecht de afgrond in. Ik ben dan ook echt van mening dat dit voor geoefende mensen is en zeker niet voor mensen die ook maar een klein beetje onzeker zijn, want dan wordt het echt geen leuke tocht. Als Zion als eens aan 2 kanten kettingen maakte was het ook nog een ander verhaal of vangnetten voor als je dan valt!
Na ons klaargemaakt te hebben eten we in Springdale bij Wildcat Willies. Tom heeft een overheerlijke burger en ik heb steak. Mijne is helaas taai en het drinken smaakt heel erg naar chloor! Maar gelukkig heeft Tom heerlijk gegeten en smaakte mij de frietjes ook goed.

Dag 16 Zion

Vandaag besluiten we de Narrows te gaan lopen. Tegenover het hotel kun je materialen huren. Voor mij neopreen sokken en schoenen, en een stok. Voor Tom nog een broek erbij. Kosten hiervoor waren $50,- voor Tom met broek en $25,- voor mij met alleen schoenen. Je dient dan een rental agreement via de computer in te vullen en erna nemen ze alle gegevens bij de kassa erbij en zetten ze de spullen op je naam.
Met de shuttle ga je tot de laatste halte van het park, dit duurt ongeveer 45 minuten. Vervolgens loop je een 2 mijn verhard pad af langs de rivier tot je niet meer verder kunt. Hier ga je via het water verder. Het water was 13 graden maar met de schoenen was het goed te doen. De broek van Tom hield het water tegen, maar volgens het verhuurbedrijf niet de kou dus die had nog een lange legging eronder aan. Af en toe zak je tot aan je heupen in het water en doordat er weinig zon is maakt het dat heel koud, maar het was prachtig. Het is zo’n unieke trail en zo vermakelijk. Wel is het ook intensief omdat je eerst tegen de stroming inloopt en je niet altijd tot de bodem kunt kijken. Toen we eenmaal in de gaten hadden hoe je moest lopen en hoe je gebruik kon maken van de stok (zoals een blindegeleide stok dan kun je voelen wat er onder water licht) maakten we aardig wat vaart) De ene bocht was nog mooier dan de andere. Je kunt niet de gehele narrows lopen (dit red je sowieso niet in een dag en daar is een permit voor nodig) maar je bent toch wel 4 – 5 uur zoet ermee. De weg terug is de zelfde als heen, maar doordat je nu de andere kant van de Canyon bekijkt krijg je weer een ander beeld te zien. Erg leuk om te ervaren, en als je gaat de broek is echt een meerwaarde, want ik heb het echt steen en steen koud gehad!

Nadat we in het hotel lekker in bad gezeten hebben en ons verzorgd hebben brengen we de spullen terug naar het verhuur bedrijf en gaan we eten bij het sushi en steakhouse. We eten beide sushi en echt, deze sushi overtreft alle sushi wat we tot nog toe in NL gegeten hebben, wat is het heerlijk. De rollen zijn een stuk groter dan in NL en met 4 rollen voor ons 2 samen hebben we meer dan genoeg, maar dit restaurant is echt een aanrader, en de prijzen zijn naar verhouding helemaal niet duur voor verse sushi!
’s avonds eten we nog een lekker ijsje aan de overkant van het hotel voordat we op tijd gaan slapen. Morgen gaan we richting Las Vegas!!

Dag 17 Zion – Las vegas

Vandaag vertrekken we naar Las Vegas, de stad van alle uiterste! Wat betreft natuur zijn we echt volledig verzadigd en besluiten vandaag ook even geen natuur te bekijken en door te rijden richting de Premium outlet van Las Vegas. Even lekker shoppen. Onderweg stoppen we in St. George voor een ontbijtje bij Starbucks. St. George ligt op een uur van Zion en is dus goed te doen.
De Premium outlet in Las Vegas is echt ontzettend groot!! hier ben je minstens een halve dag zoet en weer een breed scala aan merken waardoor er weer voldoende keuze voor iedereen is.
Erna door richting het Hotel. We slapen in het SLS Las Vegas. Het hotel is in 2015 volledig gerenoveerd.

We parkeren de auto in de zelfparking en lopen erna via het casino richting de check-in. We hebben een kamer in de worldtower, op de 25e verdieping met een uitzicht richting de strip. De kamer is prachtig. Alles is goed verzorgd en ziet er super netjes uit, en het beste van alles: echte dekbedovertrekken. Geen verschuivende lakens, heerlijk. En het bed zelf, dat ligt perfect!!
Na ons omgekleed en verzorgd te hebben vertrekken we richting de Stip met de Monorail. Een kaartje voor 3 dagen kostte $32 dollar per persoon en brengt je vanaf het SLS tot aan het MCM met voldoende tussenstops voor de gehele strip. Wij stappen uit bij het Harrah’s en lopen wat rond op de strip. We wandelen door de forum shops @ caesar waar blijkt dat het in deze temperaturen niet geschikt is voor hakken schoenen. Dus weer snel terug naar het hotel om schoenen te wisselen en weer terug te gaan naar de strip. Nu gaan we richting Bellagio om naar de watershow te kijken. Wat is dit prachtig! De shows draaien elk half uur en duren 5 minuten. Elke keer is de show anders. De fonteinen dansen als het ware op de muziek en ze hebben diverse liedjes, dus zeker de moeite waard om vaker te gaan kijken. Vervolgens lopen we richting het New York New York om daar wat rond te kijken en het belangrijkste een hapje te eten, want het is inmiddels 22 uur en we hebben honger. Dit wordt een snelle burger voor beide met lekkere frietjes in het New York New York. Na het eten zijn we doorgelopen richting het MGM en hebben we vanuit hier de monorail teruggenomen. We hebben ons al aardig aangepast aan de las vegas tijden want het is 0.30 uur.

Dag 18 en 19 Las Vegas

We slapen uit en besluiten in het café van het hotel te ontbijten. Het is er niet bepaald goedkoop maar wel erg lekker! Erna gaan we richting Fashion Square om wat te winkelen. Dit is een betaalbare mall met alledaagse winkels. Hier zijn we ook weer tot 13.00 uur zoet mee en erna gaan we terug naar het hotel om nog wat te kunnen zwemmen. We hebben ook erg lang getwijfeld om naar Cinque de soleil te gaan, maar de tickets zijn niet goedkoop en er was geen eerste rang meer beschikbaar. Daarom gaan we in de avond maar richting Downtown Las Vegas, Fremont Street. Vanaf het hotel nemen we een taxi en laten ons afzetten. Hier waren we $12,- voor kwijt incl. fooi. Ook hier kijken we onze ogen uit, je ziet dat hier meer lokale mensen en meer de feestbeesten onder de vakantiegangers. Het grootste deel van Fremont street is overdekt met een lichtgevende koepel, echt prachtig! De verlichting is er veel meer aanwezig dan op de strip. Echt een must see. We eten in een soort hawaiis restaurant. Het eten is niet bijzonder, maar zeer zeker niet slecht.

Na gegeten te hebben en nog wat over Fremont street gelopen te hebben pakken we de Taxi richting Stratosphere tower. Om naar boven te kunnen gaan dien je in het bezig te zijn van tickets a $20,- per persoon. Vervolgens ga je met de lift naar de 108 waar je vanuit binnen een prachtig 360 graden uitzicht hebt. Je kunt nog een etage hoger waar je op het open dek uit komt. Dit is wat beter om foto’s te maken zodat je geen last hebt van de weerspiegeling van de ramen. Ook zie je daar de andere attracties van dichtbij, dit is toch wel echt voor waaghalzen, wij vinden het maar niets.
Wij gaan naar de foto’s genomen te hebben naar onder naar 107. Daar drinken we cocktails in de skybar en genieten van het prachtigste uitzicht op de strip. Onder ons is een restaurant die heel langzaam ronddraait in de toren. Het eten ziet er ontzettend goed uit en je uitzicht veranderd natuurlijk steeds. Erg leuk!! Tegen 12 uur lopen we terug richting het hotel, dit ligt op 5 minuutjes afstand.

De volgende ochtend ontbijten we weer in het hotel, bij gebrek aan betere ideeën. Eigenlijk zijn we nog heel moe dus de gehele ochtend brengen we door aan het zwembad en slapend op de kamer. Tegen 15.00 uur gaan we naar onder en proberen we in het hotel het casino. We winnen wel $0.05 na $8 te hebben uitgegeven. We snappen er echt heeeelemaal niets van en we vinden er helemaal niets aan. Mooi hebben we dit ook weer gehad. Nu door richting de strip om hier nog een keer alles te bekijken en wat foto’s te maken, want de camera had ik de eerste dag niet bij me. We beginnen bij het Venetian en lopen zo een rondje over de gehele strip. We eten bij Gordon Ramsey Pub en Grill, een aardig kostenplaatje en dit was het geld het absoluut niet waard. De appetizers waren erg droog. Ik vond mijn Pie redelijk, Tom vond hem trouwens super lekker, en die van Tom was matig. Ik zelf vond hem echt vies ;-). Nou goed een ervaring rijker en 100 dollar lichter. Wij houden het voortaan toch bij onze ketens dat smaakt ons echt beter!
Hierna lopen we nog wat rond over de strip en kijken we weer naar de show bij het Bellagio.
Vandaag zijn we op tijd klaar met de strip en tegen 21.30 gaan we terug naar het hotel.

Dag 20 Las Vegas – Los Angeles


Vandaag maken we een lange rit richting LA. Voor aanvang beginnen we de dag goed met het beste ontbijt in de hele wereld Dunkin Donuts!
Het is een ontzettend saaie rit van 5 uur, dus Tom rijdt en ik amuseer me met de vakantie foto’s op de laptop. Onderweg even stoppen bij een tankstation om de benen te strekken en een beetje te eten. Tom wilt graag KFC dus daar gaan we nog naar op zoek op de route.

We slapen in The Garland in North Hollywood, dit is dicht bij de Hollywood studios, vanuit ons hotel gaat er een shuttle naar toe.
Het hotel heeft een retro inrichting en alles is goed verzorgt. Parkeren kost $20,- per nacht, dat waren we even niet meer gewend want we hebben de hele vakantie niets betaald voor het parkeren. Dit zijn meer Florida taferelen, maar het is niet anders.
’S avonds gaan we naar the grove shopping. Ergernis nr. 1 begint al wat het is file file file. Gosh ik vind LA nu al de minste stad van alles. Er is niets relaxed en alles is super druk, daarnaast vind ik de stad ook niet echt mooi. De Grove is een hele mooie outdoor mall met een foodmarkt eraan vast. Het is er relaxed en mooi en zeker de moeite waard om over heen te lopen. We eten bij de cheesecake factory voordat we naar het hotel gaan. Oja, parkeren kost hier overal geld, houdt hier rekening mee, alsof je weer in NL bent!

Dag 21 Los Angeles

Vandaag vertrekken we vroeg richting Venice Beach. We parkeren de auto een straatje voor het strand voor $20,- voor de gehele dag. Later blijkt dat we beter tot op het strand hadden kunnen rijden want hier kost het $6,- voor de gehele dag. We huren fietsen, deze kosten ook $20,- per fiets voor de gehele dag. Met de fietsen gaan we eerst richting marina del Rey. Onderweg ontbijten we Daarna fietsen we richting Santa Monica Pier waar we tegen 13.00 uur aankomen. Op de Pier eten we Fannel Cake. een soort pannenkoek van oliebollen deeg, erg lekker! En de pier is een walhalla voor pokemon spelers, er is stads wifi beschikbaar dus genoeg te doen.
Wij lopen erna vanaf de pier het centrum in, een leuk winkelcentrum waar je over straat loopt en geen auto’s komen. Een leuke ontspannen sfeer en het is even de drukte van LA ontsnappen. Erna lopen we via de stoep langs het strand terug richting pier. We pakken de fietsen om nog een stukje te fietsen tot we ergens wat kunnen drinken. Hierna draaien we om en fietsen we rustig terug. Het is inmiddels 18.00 uur en hebben ook wel honger. We besluiten de fietsen in te leveren en met de auto richting Marina del Rey te rijden om hier wat te eten. We kunnen niet goed beslissen en er is geen applebees in de buurt Uiteindelijk zoeken we via de TomTom een chilly’s die al een stuk op de route terug ligt en eten we hier. Tegen 09.00 uur komen we terug op de hotel kamer. Morgen treffen we weer met de collega van Tom om samen een dag in LA door te brengen.

Dag 22 Los Angeles

We ontbijten in het hotel. Keuze genoeg en we hebben niet veel zin om te gaan rijden. We treffen de collega van Tom tegen 10.30 uur dus we hebben alle tijd. Ze komen naar het hotel toe zodat we samen met 1 auto verder kunnen rijden.
We besluiten naar de walk of fame in Hollywood te gaan om hier wat rond te lopen. Veel is er niet te doen behalve de sterren op de stoep te bekijken. In de mall bij het chinese theater heb je een uitzicht op het Hollywood teken, hier kijken we nog even voordat we naar 1,5 uur terug gaan richting de auto om verder te rijden richting Rodeo drive. Hier lopen we rond en lunchen we bij de cheesecake factory. Erna gaan we verder richting het Hollywood teken.
Deze letters zijn 15 meter hoog en werden in 1923 geplaatst. Oorspronkelijk waren ze bedoeld om reclame te maken voor land dat te koop was en stond er ook Hollywoodland. Jarenlang werden de letters, die oorspronkelijk maar voor anderhalf jaar geplaatst waren, niet onderhouden. In 1932 pleegde de actrice Peg Entwistle zelfmoord door van de letter “H” te springen. Vanaf 1949 heeft de Kamer van Koophandel van Hollywood het onderhoud van de letters overgenomen. In dat jaar deed de kamer het voorstel om de letters op te knappen en de laatste vier (LAND) te laten vervallen. Oorspronkelijk waren de letters ook verlicht. In 1978 werden de letters wederom op kosten van de Kamer van Koophandel gerepareerd, waarbij donateurs gezamenlijk een bedrag van 250.000 dollar bijeenbrachten om kapotte letters te vervangen. De nieuwe versie werd op 14 november 1978 live gepresenteerd tijdens het 75-jarig bestaan van Hollywood tijdens een uitzending waar 60 miljoen mensen naar keken. In november 2005 werden de letters wederom opgeknapt. U kunt het best naar het Griffith Park Observatory gaan om een bezoek aan het Hollywood sign te brengen en er een mooie foto van te kunnen maken.Via 3000 Canyon Lake Drive of Deronda Drive kan je het beste de Hollywood sign bereiken om een foto te maken. Leuk voor de toeristen, minder leuk voor de bewoners. Naar hun mening werpt de allure van het symbool nu een zwarte schaduw over de buurt.  Gelukkig konden wij er een prachtige foto maken zonder al te veel overlast te verzorgen.

Erna besluiten we de playboy mansion te zoeken. We zien er in de buurt een mogelijkheid om een sterren map te kopen. Kosten voor een kleine map zijn $25,- we kopen dit met zijn vieren en rijden lekker de wijk door. Dit doen we tot een uur of 17.00 om erna richting Santa Monica Pier te gaan.
We willen deze graag nog in het donker bezoeken om alle lampjes te zien, dit blijkt een goede keuze te zijn het is er prachtig. Hier lopen we samen nog een uurtje rond, erna gaan we richting de Applebees. We willen de collega van Tom graag een Amerikaanse keten laten proeven, en het bevalt ze goed! Tegen 22.00 uur zijn we terug in het hotel waarna ze zelf nog de rit naar het hotel moeten maken van 1,5 uur. Wij kunnen gelukkig naar bed want morgen vliegen we helaas weer naar huis.
Als ik zelf terug blik om LA was het een leuke ervaring maar ik zou er absoluut niet meer naar toe gaan. 1. alles is te ver uit elkaar, 2. veel te veel verkeer, 3. de stand vind ik niet mooi en 4. het is er te duur, maar het was wel een ervaring om een keer meegemaakt te hebben.

Dag 23 Los Angeles – Brussel

Deze ochtend ontbijten we nog 1 keer bij Dunkin Donuts en zoeken we een Starbucks voor onze laatste 2 mokken toe te voegen. We doen boodschappen want we nemen maar al te graag snoep mee naar huis (zo ongeveer 5 kilo verzamelen we).
Nadat we alles klaar gemaakt hebben is het tijd om de auto in te gaan leveren en klaar te maken voor de terug vlucht. We vliegen van LA naar Londen en dan door naar Brussel. Alles gaat weer goed en we komen om 18.30 uur aan in het koude Brussel, en ik kan zeggen dit is ronduit kut. De vakantie was echt zo geweldig dat ik gewoon absoluut niet blij ben om weer thuis te zijn. Gelukkig hebben we genoeg om van na te genieten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *